256

uülam. uallem Hemmungi. Macuillam. Scletonis uillarn. Ornaua. Ruoches- furt. Uuinteronis uülam. Aquaquum. Scodam. et quicquid in insula Uel- longulco. uel Cressiaco habere uideantur. Iivodoldingas. Hauechingas. Lu- sicha. Uuich. et quicquid in bis uel sibi appendentibus locis ad predictum aspiciat eoenobium. Kos uero petitioni eius assensum prebendo eisdem an- cillis Christi prescripta loca perpetualiter possidenda concedimus. et auctori- tatis nostrae precepto fhmamus. Et ut nullus successorum nostrorum uideli- cet reguru uel aliquis eorum. qui reliquas »bbatiac partes in beneficiis possi- debunt ullam habeat potestatem eadem loca aut in beneficium dandi. aut ali- quod ab eis seruitium exigendi. uolumus et firrniter iubemus. Jpsum etiara monasterium per successura tempora nulli in beneficio danduni sed sub re- giae potestatis manu semper esse uolumus. quin et cum opus fuerit regulä­rem eas abbatissam inter se uel sicubi reperire potuerint eligere permittimus. Et ut hoc presens preceptum fixum stabileque permaneat. manu propria sub- tus firmauimus. et anuli nostri impressione signari iussimus.

Signum domni Ottonis inuictissimi regis.

Liutidfus cancellarius ad uicem Brunonis archicapellani recognouit.

Data XIII. Kalendas Septembris. anno incarnationis domini. DCCCCLI1I. indictione VII. anno uero regni piissimi regis Ottonis XVIII. Actum Mo- gontie, in dei nomine feliciter, Amen. — .

Slu« bcm Original.

196. Äönig Otto I. entfcfyeibet auf Älage bev 2(btei @. 3)ia]t:itnin ge= gen ben @rgbtfd)of Stotbert 3U Strier roegen i^rer UnabBä'ngigfeit u. a. ju ®un(ten ber (Srftern. 953, ben 30. 2tugu[t.

In nomine sancte et indiuidue trinitatis. Otto diuina annuente demen­tia rex. Notum esse uolumus omnium nostrorum presentium scilicet et fu- turorum industrie. quod nos pie et salubriter de nostri statu regni tractando. sancta loca ab antecessoribus nostris uidelicet regibus uel aliis fidelibus in honore dei constructa. nostris etiam priuilegiis regali more roborare decre- uimus. Sed uenerabilis Treue?-ice sedis archiepiscopus liotbertvs aliquoruni. quos rei ueritas latebat adhortatus instinctu. nostram super loco uel abbatia s. confessoris Christi Maximini adiit regalitatem. hanc iniuste sibi uel eccle- sie sue ablatam fuisse conquestus. Nos tarnen lectis in presentia nostra eius- demque archiepiscopi Iiütberti uel aliorum fidelium nostrorum super eodem loco precedentium regum priuilegiis et decretis. eum ab antiquissimis tempo- ribus ad opus monachorum constructum. nulli alii ecclesie uel sedi appen- dicem aut subiectum. sed semper sub regio tuitionis clipeo et potestate per- mansisse certissima ratione reperimus. Idcirco interuentu et rogatu germani nostri archiepiscopi Brunonis et Cunradi ducis nc uel eadem priuilegia tali- bus predicti archiepiscopi Rhtberti reclamationibus aut querelis infirmarentur. uel abbas aut monachi ibidem deo seruientes tali ulterius infestatione com- primerentur. idem cenobium cum abbatia sub nostra perpetualiter et omnium