349

ibi a meis meorumque successorum custodibus inuentus foret. si se expur- gare potuisset. quod nulla alia causa illuc ueniret. nisi ut canem qui non sua sponte illuc incurrit retraheret. ut canis redderetur et ipse nequaquam spo- liaretur. Si autem se non ualeret expurgare. statuimus quod iustum esset nobis persoluere. Hoc autem in sexnpiternum ut stabile permaneret et fir- mum de his rebus cum communi nostro consensu duas kartas simili mate- ria scribere precepi. unam illis eorumque posteris tribuendam. alteram mihi meisque successoribus optinendam. ut si nos siue illi in aliquo ab ista lege olim discordaremus. in his predicte rei testimonium haberemus. Si autem ego ipse quod absit aut illi siue mei successores aut iliorum nepotes hanc uoluntariam traditionem quandoque conantur infringere. firmiter statuimus ut iste karte penitus deleantur et comburantur et priores contentiones inter il- los exerceantur.

«u« bem Original.

300. Äaifer §cinvid) IL empfängt toon ber Slbtet @. Sftavimtn 6656 |ntfen, unb belehnt bamit ben §erjog Heinrich »on 33atevn, ben ^faljgrafen (£330 unb ben ©rafen Otto, bannt fie für ben 2lt>t ßtiegSbienfte leiften. 1023, ben 30. ^obetnber.

I. n. s. e. i. t. Henricus diuina fauente dementia Romanorum impe- rator augustus. Quamuis antiquos terminos pretergredi fas non sit. et quam- uis ab ecclesiasticis institutionibus et a paternis preiudiciis nulli sit licitum deuiare. nostri tarnen iuris est prae ceteris id solum et speciale, ut unde fideles nostri infra regnum nostrum grauantur. aut unde aecclesiae dei de- trimentum magis quam commodum patiuntur. in melius semper commu- tare debeamus. Idcirco fideliuin nostrorum presentium scilicet et futuro- rum solertie notum fieri cupimus. qualitor nos ex abbatia s. Maximini que in suburbio Treuirorum sita est. ubi Haricho uenerabilis abbas pre- esse uidetur. quasdam curtes et territoria scilicet ad sex millia sexcentos quinquaginta sex mansos a prefato abbate in beueficium accepimus. et his fidelibus nostris Henrico duci. et Ezzoni palatiuo comiti. nee non Ot- toni comiti. qui nichil a reguo uel a nobis usque adliuc habere uisi sunt, ea ratione beneficiauinius. ut quia predictus abbas iam senio confectus commode nobis domi militieque seruire non poterat. ipsi et heredes eorum pro eo- dem abbate suisque successoribus curiam regalem petant et in expeditionem eant. abbas uero suique successores a curia regia et omni expeditione quem- admodum abbas de s. Willibrordo omnino sint liberi. nisi in Magonciensem siue Metensem, aut Coloniensem ciuitatem ad generale concilium aut collo- quium aliqua magna necessitate cogente fuerint inuitati. Et ne anime nos- tre detrimentum inde patiamur. si ea que a fidelibus Christi eidem sacra- tissimo loco collata sunt, nos iniuste auferre uideamur. timore dei et amore iustitie tacti. nee non Aribonis Mogonciacensis. et Popponis Treuirensis ac Piligrini Cvloniensis uenex'abilium archiepiscoporum aliorumque fidelium nos-