60

iam dictas res daret. sed dum ipse de eadem expeditione fuisset reuersus de- functum inuenit eundem theuthardum etiam omnes res illas quas idem ful- quinus modo superius comprehenso Uli delegauerat in iuris nostri uestituram habere acceptam. Idemque obnixit deprecans in nostra aelemosina hoc in- quirere iuberemus. utrum. ueritas ita esset an non. nos uero eius peticioni propter diuinum amorem renuere noluimus. sed libuit nobis pocius haguno- nem uasallum nostrum hanc rem inuestigare precipere. qui nobis renuncians per omnia ita uerum esse sicut dicebat. Ob hoc placuit nobis. ut idem fidc- quinus prefatus res in nostra aelemosina iterum sibi obtineret. et propter hoc quod in iure dictionis nostro uestitura accepta fuerat nostrum preceptum Uli conseribere. per quod precipimus atque iubemus. ut ab hinc in futurum pro hac causa a nullius uestrum aliqua paciatur calumnia uel fatigacione. uel aliquod inpedimentum. sed potius sicut prius potestatem de eisdem rebus habuit. ita ab hodierna die et tempore per hanc nostre auctoritatis confirma- cionem prescriptas res teneat atque possideat. uel quicquid exinde facere uo- luerit liberam in omnibus habest faciendi potestatem. Et ut hec auctoritas firmior habeatur et per futura tempora melius conseruetur. de anulo nostro subter sigillari iussimus.

Faramundus ad uicem fridugisi abbatis recognoui.

Data. XVII. Kalendas augusti. anno christo propicio. imperii nostri VIII. indictione. XIIII. actum aquisgrani palacio regio, in dei nomine feli- citer. amen.

Sluä bem golbnin SBud) bet Ibtei ^rüm.

54. Äatfer Subtoic; bcr fromme berieft ber Stfctei @. •äftajthmni neue 2?orved)te. 822, Slpril 2.

In nomine sanete et indiuidue trinitatis. Hhidouicus diuina propitiante dementia Imperator augustus. uninersis episcopis. abbatibus. dueibus. comiti- bus. seu omnibus publice rci seruientibus tarn presentibus quam et futuris notum sit. quoniam insignis uir et abba Elysachar de monasterio s. Maxi­mini, ubi ipse requiescit. quod dedicatum est in honore s. Johannis euuan- gelistc in ciuitate. que dicitur Treuiris, attulit nostre regalitati quoddam pri- uilegium senioris et patris nostri Karoli bone recordationis atque excellen- tissimi imperatoi'is. in quo sua beniuola largitate denotatum fuit. qualiter su- pradicto monasterio et monachis in eo pro regni nostri saluatione deo sedulo seruientibus. ad necessitates eorum leuigandas concederet. ut nullus in potes- tate sua esset, nee post cum futurus. qui in curiis uel uillis eorum placitum tencre uel quiequam potestatis presumeret exercere. sine abbatis et monacho- rum permissionc. et addens. ut ubicumque naues eorum uel homines perue- nissent. nullus teloneum ab eis exigere auderet. et deprecatus est predictus abbas. ut iuxta morem paternum per nostram auetoritatem idem concederc- mus. cuius rogationi assensum prebere omnimode placuit. Igitur istud pre­ceptum ad utilitatem monachorum ficri iussimus. per quod imperamus. ne